Alergolodzy potwierdzili tym samym swą bezradność wobec różnorodności i nieswoistości objawów (zróżnicowanych: dermatologicznych, endokrynologicznych, kardiologicznych, reumatologicznych itd.) oraz dolegliwości wywoływanych przez alergie typu III i IV, w przypadku których po podaniu tego samego czynnika można obserwować różne reakcje u tego samego pacjenta, a czasami wręcz okresowy brak widocznych reakcji.

Dziś diagnostyka i leczenie chorób alergicznych to wciąż bardzo trudny problem, układ immunologiczny człowieka nie został bowiem jeszcze dokładnie poznany. Alergolodzy nadal nie chcą zajmować się alergiami tzw. późnymi (ukrytymi), jednak już nikt z najwybitniejszych światowych autorytetów nie kwestionuje obecnie ich istnienia i zasadności stosowania nowoczesnych testów nietolerancji pokarmowych, zwłaszcza tzw. testów immunoenzymatycznych badających obecność przeciwciał typu IgG, które w sposób jednoznaczny potwierdzają istnienie tego typu przeciwciał. Mniej popularne są testy cytotoksyczne, a szkoda, bo w ich udoskonalenie zainwestowano lata badań w Stanach Zjednoczonych. Obecnie metoda ta została tak ulepszona – zyskała powtarzalność i co za tym idzie, przydatność diagnostyczną – że pozwala na wdrażanie na jej podstawie diet eliminacyjno-rotacyjnych.

Niestety, zainteresowanie tego typu diagnostyką to wciąż raczej domena wąskiego grona biologów, dietetyków oraz specjalistów rozwijającej się coraz bardziej dynamicznie medycyny środowiskowej i medycyny żywieniowej, niewiele natomiast mówi się o niej w środowisku medycznym. Przyczyna tego jest dość prozaiczna: leczenie alergii tego typu nie jest związane ze stosowaniem jakichkolwiek leków, a jedynie ze zmianą nawyków żywieniowych.

Ponadto zdecydowana większość lekarzy, kształconych na współczesnych akademiach medycznych, reprezentuje podejście tzw. alopatyczne – skłania się ku objawowemu leczeniu chorób, bez dociekania ich źródła. Inne podejście do terapii prezentują lekarze z tzw. nurtu przyczynowców, którzy starają się stosować holistyczne podejście do leczenia i poszukując przyczyn schorzeń, sięgają m.in. właśnie po testy cytotoksyczne. O tym, że jest dobra droga, najlepiej świadczą znakomite rezultaty osiągane we wszystkich stosujących ją ośrodkach, m.in. w leczeniu tak trudnych problemów, jak np. niepłodność.

Jesteśmy jednym z takich ośrodków. Stosowane przez nas testy cytotoksyczne, w odróżnieniu od ogólnodostępnych testów immunoenzymatycznych, wskazują wszystkie reakcje alergiczne i pseudoalergiczne typu III, a nie tylko te związane z występowaniem przeciwciał typu IgG, dzięki czemu są znacznie bardziej czułym narzędziem diagnostycznym. Ich niezwykłą przydatność do opracowywania diet eliminacyjno-rotacyjnych potwierdzają przede wszystkim uzyskiwane przez nas efekty terapeutyczne.

Oczywiście spór o to, kto ma rację w tym przypadku, jest jednym z tych, których nikt nie rozstrzygnie ze 100-procentową pewnością. Pacjent sam musi podjąć decyzję, gdzie i w jaki sposób będzie się leczyć. A jednak nie da się przy obecnym stanie wiedzy medycznej zaprzeczyć, że Hipokrates nie mylił się, wskazując na żywność jako lek przyszłości.

Post Jakie jest stanowisko VIMEDU wobec braku potwierdzenia badań cytotoksycznych w świecie medycznym, w odniesieniu do artykułu z dziedziny alergologii? pojawił się poraz pierwszy w Pytania i odpowiedzi.

Badania nad tymi zależnościami trwają, a naukowcy obiecują sobie po nich bardzo wiele. Są przekonani, że mogą one zaowocować przełomem zwłaszcza w leczeniu otyłości olbrzymiej oraz niektórych chorób o podłożu genetycznym.

Post Czy alergie pokarmowe mogą mieć jakiś związek z genetyką? pojawił się poraz pierwszy w Pytania i odpowiedzi.